Kâğıttaki sayının birler basamağı yaprak olur ve satırın yanına yazılır. Öbür rakamlar satırın başına, köke gider: 37'nin kökü 3'tür; 141'in kökü ise 14'tür.

Bu çizimin adı kök-yaprak gösterimidir. Satırın başındaki sayı köktür. Yanındaki her rakam bir yapraktır ve her yaprak bir kâğıttır.

Bizim kâğıtlarımızda yaprak tek rakamdır: sayının birler basamağı. Öbür rakamlar köke gider. 8'in onlar basamağı 0'dır: 0 | 8.

Satırın başındaki sayı köktür. Yanındaki her rakam bir kâğıttır ve kökle birlikte okunur: 6 | 1 8 satırı, 61 ve 68 yazan iki kâğıt demektir.

Satırları değil yaprakları sayarsın: kâğıt sayısını yapraklar söyler. Boş satırlarda hiç kâğıt yoktur.

En uzun satır, kâğıtların en çok toplandığı yerdir. Ama en uzun satırın dışında da kâğıtlar vardır.

Bir kâğıt ile kalabalık arasında boş satır varsa o kâğıt tek başına uzaktadır. Boş satırları silersen uzaktaki kâğıt kalabalığa yakın görünür.

Alttaki çizgide her sayı eşit aralıkla yazılıdır. Her kâğıt, üstünde yazan sayının hizasına bir nokta olur. Aynı sayıyı yazan kâğıtların noktaları üst üste biner.

Hiç kâğıdı olmayan sayı da çizgide kalır; üstünde nokta olmaz.

Ad veren cevaplarda her çeşidi kaç kişinin söylediğini sayarsın ve çetele ya da sütun grafiği kullanırsın. Cevaplar az sayıda farklı sayıysa nokta grafiği kullanırsın.

Sayılar birçok onluğa yayılıyorsa kök-yaprak kullanırsın. Numara ise dolabın, koltuğun adı gibidir; bir şeyin kaç tane olduğunu söylemez. Numaraları çizmek bir şey anlatmaz.